Als je er iets van geleerd hebt

was het geen tijdverspilling

Socrates












Posts tonen met het label George Ezra. Alle posts tonen
Posts tonen met het label George Ezra. Alle posts tonen

16-11-2014

17.11. Je smelt niet








*KLIK*
George Ezra - Did You Hear the Rain
Openen in nieuw venster en klein maken




​Je bent niet van suiker,
je smelt niet:-)




ik hoor het mijn moeder zeggen,




en toen ik vanmorgen een vriendinneke de goeie raad gaf
toch te gaan wandelen samen onder de paraplu,
kun jij mooie foto's maken en blijf je toch droog
en haal je een frisse neus,




toen dacht ik,
ja maar de raad die je aan een ander geeft
moet je ook voor jezelf gebruiken:-)




dus alléz hop,
met de dikke billen uit de stoel
hondjes jasje aan,
en gaan met die banaan,
en het was heerlijk:-)




je ervaart het bos totaal anders,
je ziet er geen hond,
nu ja buiten die twee van ons dan :-)




De regen plokkert lekker op het blad,en plu
en het liedje van George Ezra - Did You Hear the Rain
hangt in mijn hoofd, omdat dat het laatste is wat ik hoorde,
en de druppels plokken op maat:-)




't is wat,
George Ezra la la la la la la ,
we worden er vrolijk van




In gedachten zeg ik het vast:-)
Ik vind die twinkelende ogen mooi,




en je haren vind ik ook leuk,
en je ziet er stoer leuk en sportief uit:-)




en je lacht leuk,




en als je praat denk ik....
Gossie,
wat zegt ze dat leuk...




en als ik het durf...
dan zeg ik het écht tegen je :-)




Laat het maar regenen,
zo lopen we gezellig samen onder de plu,
aai loft it, :-)




en nee, *KLIK Pieterbie*





het maakt me écht geen bal uit
al zijn de honden vies en nat:-)
een emmer water
en een stofzuiger doet wonderen:-)




lalalalalala singing in the rain.....
aaim singing in the raain:-)








dag webbies,
heb het goed,
en vergeet niet te genieten van het leven,
laat alle chagrijn zó snel mogelijk los,




en lééf


xxx








09-02-2014

10.02. Vliegen





*KLIK*
Openen in nieuw venster en klein maken





Op een dag had de olifant genoeg van het bos.
Altijd maar lopen,
staan en weer lopen, dacht hij, nee,
dat is eigenlijk niets voor mij.
Ik ga vliegen.



Hij liep nog eenmaal door het hoge gras bij de rozenstruik,
botste nog één keer tegen de beuk en riep toen,
zwaaiend met zijn slurf:
‘Tot ziens. Maar ik weet niet waar!’



De eekhoorn en de mier hoorden hem roepen en liepen op hem af.
‘Waar ga je heen?’ vroegen zij.



‘Zien jullie die wolk?’
vroeg de olifant en wees naar een klein wit wolkje.
‘Daarachter ga ik verdwijnen.
En dan zie ik wel verder.’
‘Maar waar zijn dan je vleugels?’



‘Vleugels?’ vroeg de olifant.
‘Denk je dat ík vleugels nodig heb?
Heb je wel eens een stofje gezien,
of een berkenblad?
Hebben die soms vleugels?’



De mier en de eekhoorn zwegen.
‘Nou dan,’ zei de olifant.



Er waren langzamerhand veel dieren samengestroomd
op de open plek in het bos.
Zij keken allemaal even ongelovig.



De olifant wierp zijn slurf omhoog,
nam een aanloop en vloog de lucht in,
tot boven de bomen.
Het was een schitterend gezicht,
een grijze wolk met een slurf,
die zich boven het bos verhief.



‘Zien jullie wel?’ hoorden de dieren nog heel zacht,
ver boven zich roepen.
En de zwaluw scheerde rakelings langs hem heen
en vloog naar beneden om te vertellen dat hij het echt was,
de olifant, die daar vloog.



Het was een prachtige dag.
De geur van hars kringelde tussen de bomen door
en alles bloeide wat maar bloeien kon.
De dieren die hun hoofd konden schudden schudden hun hoofd.
En de anderen mompelden: ‘Niet te geloven.’



Toen hoorden zij een reusachtige klap,
achter de bomen.
Stof warrelde omhoog en even later klonk er een zwak en klaaglijk getrompetter.



Iedereen die kon knikken knikte.
De mier riep:
‘Ga mee!’ en holde er met de eekhoorn op af.



Achter de bomen troffen ze de olifant aan,
op de bodem van een gat in de grond.
Hij zag er grauw en rimpelig uit,
en zijn slurf was gebroken.



‘Ach olifant...’ zei de eekhoorn zacht.



‘Daar achter die wolk,’
kreunde de olifant,
‘daar kon je niet verder.
Maar dat wist ík toch niet?!’



‘Nee,’ zei de eekhoorn en klopte hem voorzichtig op een schouder.



‘Dat kon jij niet weten.’



De olifant knikte
en zuchtte toen zo diep
dat alle bladeren in zijn buurt aan hun boom begonnen te ritselen.
Toon Tellegen


Fantastisch hé om aan zo'n familie voorgesteld te worden,
Tenk joe leedie Greedie:-)
joe meek mie smaail:-)