*KLIK*
Openen in nieuw venster en klein maken
Een moment van nietsontziende eerlijkheid bedreigt
het wankel evenwicht van zekerheden
Jij had een man en twee kinderen
en ik een herinnering
Was het roekeloosheid
of wanhoop wat ons heeft bezield?
Herinneringen, een kast vol,
vellen vol,
en ik ga ze verscheuren en verbranden,
want wat je in de kast laat liggen
geschreven op een briefje vergeet je niet,
wil je niet vergeten..
en jou was ik haast vergeten
tot ik dit weer tegenkwam,
jou wil ik wel vergeten.
Mooie woorden toen,
ze waren zo waar op dat moment, "denk ik"
maar ik heb zóveel gedacht
téveel gedacht
Jij had ogen met uitzicht op zee,
die mij nooit echt hebben aangekeken.
Bij het afscheid op de roltrap ging ik er onderdoor.
Nou ja, bij wijze van spreken.
'n lied van Herman van Veen
brengt me terug hier op papier
de werkelijkheid nu.
Ik hier en nu.
En jij daar,
en zo is het goed.
heb het goed webbies,
xxx
