*KLIK*
Gé Reinders - Noe begriep ich 't
Openen in nieuw venster en klein maken
Als je zo heerlijk tevreden
en blij loopt te wandelen,
en te kletsen met elkaar,
Dan begrijp je zelf niet goed,
Dat je eens zó somber was,
dat je nergens meer een lichtje zag,
dat je zo'n verdrietig gevoel maar steeds had,
en dat niemand,
maar dan ook niemand je bereiken kon,
Verdriet voerde de boventoon,
om een verlies,
van wat achteraf eigenlijk,
alleen maar goed is,
want samen bakten we er ook niks van,
Gek hé,
dat je tóch zóveel liefde kunt blijven voelen,
en tóch niet samen verder kunt,
Wel,
hét gespreksthema vandaag :-)
en terwijl we zo lopen te slenteren met elkaar
zeggen we wel steeds,
"wat hebben we het toch goed"
En dan zeg ik,
Ik wens m'n ex vriendinneke het fijnste van het fijnste toe,
en begin jij keihard te lachen:-)
zeg ik zoiets geks dan?
Als je zelf zó gelukkig bent,
dan wil je toch dat iedereen dat is,
zij ook,
graag zelfs,
want we hebben het elkaar niet gemakkelijk gemaakt,
we verdienen allebei een medaille:-)
Ik begrijp het nu :-)
Nu ja daar denk jij anders over ik weet het,
maar dat geeft niet,
Ik ben blij dat ik dit heb mogen meemaken,
en dat ik nu kan zeggen,
misschien blijf ik wel altijd van haar houden..
alleen kunnen we samen niks meer,
Het voelt bevrijdend.
en als ik dan de koeien zo heerlijk in de gele wei zie staan...
dan zeg ik het nog maar eens een keertje tegen jou:-)
"menslief ik hou van je"
en wat hebben we het toch goed:-)
landkaartjes fladderen af en aan,
Kom zet je in het gras,
ik ga je een gedichtje voorlezen,
Zoveel bloemen zoveel dromen
elke bloem een lied
een klein ontluikend heelal
Ik geef ze aan jou
Handen handen een hart vol,
Handen die zingen,
een hart dat droomt
Mijn hart- een klein
ontluikend heelal,
Hans Bouma
* zucht*
"mooi hé"
voor jou,
xxx
♥
