22.02. Intuïtie

*KLIK*

Parov Stelar - The Princess
Openen in nieuw venster en klein maken

Het voelt zo licht als een veer
Het is zo sterk en krachtig als een leeuw
Zo'n zacht onderbuik stemmetje
En als je niet luistert, een harde schreeuw

Er is geen logica of een vastomlijnd kader aan te ontdekken.
En ook geen helder patroon
Het heeft niets met ratio te maken
Maar je WEET het gewoon

In het begin nog wat vaag
Je probeert het te vangen in woorden
En daarmee verklaringen te zoeken
Maar het laat zich door niets verstoren

Het wordt alleen ondergesneeuwd door ons denken
Maar ieder mens is er mee geboren
En als je bereid bent om te luisteren
Zal het steeds meer van zich laten horen

Dat is het moment van loslaten
Het moment van de waarheid dat je inziet
Het euforische gevoel van "ik wist het wel"
Maar ik vertrouwde mijn innerlijke stem nog niet

Intuïtie


Bron w.w.w.

Mooi hé. we hebben het allemaal
alleen het luisteren ernaar laten we nogal eens schieten
niet doen hoor,:-)
Je innerlijke stem....
supermooi,

mijn intuïtie zegt ....
dat het rara blogje..... binnenkort verdergaat en dat
de oplossing uit een héél vreemde hoek komt :-)

Hasta la pasta, wij móeten nu gaan slapen

xxx





♥

26.11 Dank je wel ,

*KLIK*
Guus Meeuwis - Dankjewel
Openen in nieuw venster en klein maken

Het is de kunst om op te staan als het voorbij is
Op dat ene moment, het hoogtepunt van elk feest
Als de echo nog klinkt, de kater dicht bij is
En net als je voelt dat het mooi is geweest

En dankjewel voor alles
Dankjewel voor deze nacht en de manier waarop je lacht
Dankjewel voor alles
Het was het hoogste lied
Als de wiedeweerga gaan we er vandoor
Mooier wordt het niet

Niet meer naar verlangen,
niet naar vragen
Ook deze nacht verdwijnt voor altijd vliegensvlug
Als je blijft dromen komen dagen
En nachten voor je het weet,
vanzelf weer terug

En dankjewel voor alles
Dankjewel voor deze nacht en de manier waarop je lacht
Dankjewel voor alles
Het was het hoogste lied
Als de wiedeweerga gaan we ervandoor
Mooier wordt het niet

We gaan heus nog bewijzen dat het echt wel mooier kan
Tot grote hoogte stijgen, elke slaap droom ik er van
Maar voor nu wil ik bewaren wat we hier hebben beleefd
Als de wiedeweerga gaan we ervandoor
Voor de dag het overneemt
Voor de dag het overneemt

Dankjewel voor alles
Dankjewel voor deze nacht en de manier waarop je lacht
Dankjewel voor alles
Het was het hoogste lied
Als de wiedeweerga gaan we ervandoor
Als de wiedeweerga gaan we ervandoor
Nee, mooier wordt het niet
Mooier wordt het niet

en dan weet je.....
ineens waarom dat andere niet ging :-)


Dank je wel voor alles,
mooier dan Guus Meeuwis kan ik het niet zeggen,

en zingen al helemaal niet,
Maar ehh,
als je de muizen van zolder wilt hebben
vraag me dan gerust :-)

xxx







♥

14.03 De wandeling

*KLIK*







Jawel,


Móet met jou nog eens naar de peel,


belofte maakt schuld en weet ...


het komt er maar niet van, maar ik loop niet weg






ik blijf hier,


want het is nergens beter dan hier,


en al meen ik soms te moeten gaan dwalen,


kom toch steeds terug op deze plek,








jawel,


om op jou te wachten,






We zwerven over paadjes langs bosjes en hei,


zingen liedje en voelen ons blij,






Ik kwam een opmerkelijk lijstje tegen op internet,


en het gaf mij erg te denken


en wil het met jullie delen,


ondertussen sjouw ik verder,


want het avontuur wacht niet hé,






Bronnie Ware is een Australische vrouw


die al jaren werkzaam is als stervensbegeleider van terminale patiënten.


Over haar ervaringen tijdens dit zware werk heeft ze onlangs een boek geschreven,


waarin ze tot een top vijf van spijtbetuigingen komt.


Levenslessen van stervenden dus:






1. Ik wilde dat ik de moed had gehad om een leven te leiden


zoals ik dat wilde en niet zoals anderen het wilden.


Volgens Bronnie beseffen mensen die zien dat hun leven bijna voorbij is


en terugkijken, plots hoeveel onvervulde dromen ze hadden.







2. Ik wilde dat ik niet zo hard gewerkt had.


Vooral mannelijke patiënten die Bronnie verpleegde,


vertelden hierover.


Ze hebben het opgroeien van hun kinderen gemist


en vinden dat ze te weinig tijd met hun partner hebben doorgebracht.





3. Ik wilde dat ik vaker mijn gevoelens had leren uiten.


Veel mensen onderdrukken hun gevoelens


om geen ruzie met anderen te krijgen.


Veel ziektes hielden verband met de bitterheid


en wrok die mensen hadden als gevolg van het binnenhouden van hun emoties.






4. Ik wilde dat ik meer contact had gehouden met mijn vrienden.


Vaak zitten mensen zo gevangen in hun eigen leven


dat ze daardoor vriendschappen verwaarlozen.


Bij het sterven mist iedereen zijn vrienden.







5. Ik wilde dat ik mezelf gelukkiger had laten zijn.


Mensen realiseren zich niet dat geluk een keuze is.


Ze blijven vastzitten in oude patronen en gewoonten


en zijn bang voor veranderingen.


Ze houden zichzelf voor de gek door te denken dat ze gelukkig zijn,


maar diep in hun hart weten ze dat het niet zo is.






Het leven is een keuze,


heeft Bronnie Ware door al deze lessen geleerd:


Kies bewust, kies verstandig, kies eerlijk. Kies geluk.





een hele boterham hé...



maar wat komen er veel gedachten vrij na het lezen ervan hé:-)





en dan zien we een ree,


maar daarover vertel ik je morgen:-)





Er moet dan ook wat te lezen/zien zijn nietwaar :-)


Dag hartjes; -)



xxx

08.10. herfstgevoel

*KLIK*




langzaam maar zeker


komt het eraan, de stilte voor de storm.







de herfst is weer in aantocht


de kleuren en geuren die daarbij horen


piepen al heel voorzichtig om de hoek,







en terwijl ik aan de wandel ben


met m'n kleine musketier







gaan er veel gedachtes door mijn hoofd,


mensen die weggevallen zijn,


mensen die ziek zijn,







vrienden die het af hebben laten weten


nieuwe vrienden op je pad,







ouwe liefdes,


nieuwe liefde..






ongelukkig, verdrietig,


naar intens gelukkig







het leven glijdt aan ons voorbij,


en wat is het vaak een meltingpot van gevoelens,







dikwijls houden we gevoel binnen,


uit angst om iemand te bezeren


maar ondertussen zijn we niet trouw aan onszelf.







maar soms,


móet het eruit,


en weet je dat je ondanks wat de gevolgen ook zullen zijn,







je je innerlijke stem móet volgen,


geen weerstand meer bieden.


maar laten gaan...







en uiteindelijk voel je de storm in je gaan liggen,







pfff jawel hé,


zo voelde ik me toen ik aan de wandel ging,







en ik heb het gedaan


ik heb een knoop doorgehakt.







en mijn storm zal nog wel even doorrazen...


maar ik weet..







dat die zal gaan liggen.


en het kalm in mij zal worden


uiteindelijk.







een gevoel van een zonnige


windstille kleurige, geurige herfstdag






zal er over me heen vallen,







en ik....


zit met mijn ogen dicht, snoet in de zon,


en weet..







zo is het moeten gaan







een heel fijne dag wens ik jullie wobbels,






geniet,

luister en voel je gevoel,

luister naar je hart.






en volg het.


no matter what.


xxx