*KLIK*
Openen in nieuw venster en klein maken
Ik heb geleerd op jou te wachten
ik liet je meegaan met de wind
ik volgde jou in je gedachten
verdwaalde in jouw labyrint.
Ik heb de weg teruggevonden
en alles laat me langzaam koud
want ik kan de muur niet breken
die jij rond je hebt gebouwd.
Je leeft verborgen in jouw wereld
gesloten poorten, stad van steen
al zou ik zingen tot de ochtend
ik kom er met geen stem doorheen.
Zie het vuur begint te doven
en ons huis wordt langzaam koud
want ik kan de muur niet breken
die jij rond je hebt gebouwd.
Onze toekomst wordt verleden
hoe vaak ik ook mijn handen vouw.
Ik kan de muur niet breken
ik kan de muur niet breken
ik kan de muur niet breken
die jij rond je hebt gebouwd.
Stef Bos
Mooi hé.
Ohhhhh ik zit hier een beetje te dromen
En te genieten: -)
Het leven is mooi man,: -)
En we mogen het zelf maken
en wat hebben we weer en bak vol geluk gehad vandaag hé: -)
Tot morrrrrrrrgen :-)
xxx
